عزیزالله بن محمدحسن محتاج چادگانی اصفهانی
عزیزالله بن محمدحسن محتاج چادگانی، شاعر و فرهنگی برجسته اصفهان در قرن چهاردهم هجری بود. او متولد چادگان در سال ۱۲۹۲ق بوده و دوران کودکی و نوجوانی خود را در سختی گذراند، اما همزمان با کار روزانه، به تحصیل نزد علما و حکما پرداخت و علوم دینی و ادبی را فرا گرفت. محتاج با علاقه و پشتکار توانست پایههای دانش و فرهنگ را در محیط خود مستحکم کند.
فعالیتهای آموزشی و فرهنگی
محتاج بیش از چهل سال مکتبداری نمود و نسلی از کودکان چادگان را با علم و دانش آشنا کرد. پس از برچیده شدن مکتبخانهها به دستور دولت، مدتی خانهنشین شد، اما سپس با پیگیریهای خود به آموزش در مدارس جدید پرداخت. او به عنوان پیشگام و خادم واقعی فرهنگ چادگان شناخته میشود و نقش مهمی در انتقال علم و ادب به نسلهای بعدی داشته است.
شعر و میراث ادبی
وی از جوانی به سرودن شعر پرداخت و در زبانهای فارسی، ترکی و لری آثار داشت، دو دیوان او به فارسی و لری تدوین شده است. اشعار محتاج علاوه بر جلوههای هنری، حاوی پیامهای اخلاقی و مذهبی نیز هستند. او سرانجام در سال ۱۳۳۸ش در چادگان درگذشت و در قبرستان عمومی محل دفن شد، هرچند امروزه آثار قبر او از بین رفته است و میراث فرهنگی او عمدتاً از طریق آثار ادبی و یادگارهای آموزشی حفظ شده است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] عزیزاللّه بن محمدحسن محتاج چادگانی اصفهانی، از شعرای اصفهان در قرن چهاردهم هجری بوده است.
عزیزاللّه خان چادگانی متخلّص به «محتاج» فرزند محمّدحسن، از شعراء و فرهنگیان چادگان در قرن چهاردهم هجری بوده است.
تولد و تحصیل
او در سال ۱۲۹۲ق در «چادگان» متولّد گردید. او دوران کودکی و نوجوانی را به سختی گذرانید و ضمن کار روزانه، شب ها در خدمت ملاّ علی میرزا (که از علماء و فضلای چادگان بود) درس می خواند. مدّتی نزد دانشمند و عارف و حکیم مشهور ملاّ صالح بن ابراهیم چادگانی درس خوانده و بعدا مدّتی در افواج فریدن به نویسندگی اشتغال داشت.
مکتب داری
از آن پس مدت چهل سال مکتب داری نمود و عدّه زیادی از اطفال محل را علم بیاموخت. پس از آن که به دستور دولت رضاشاه، مکتب خانه ها برچیده شد و مدارس جدید جای آن را گرفت، او چندین سال خانه نشین بود تا اینکه با نامه نگاری به مقامات دولتی، به خدمت اداره فرهنگ وارد شد و به آموزگاری مشغول گردید. او از پیشگامان و پیش کسوتان فرهنگ چادگان و از خادمان حقیقی علم و دانش است.