عزیزالله بن محمدحسن محتاج چادگانی، شاعر و فرهنگی برجسته اصفهان در قرن چهاردهم هجری بود. او متولد چادگان در سال ۱۲۹۲ق بوده و دوران کودکی و نوجوانی خود را در سختی گذراند، اما همزمان با کار روزانه، به تحصیل نزد علما و حکما پرداخت و علوم دینی و ادبی را فرا گرفت. محتاج با علاقه و پشتکار توانست پایههای دانش و فرهنگ را در محیط خود مستحکم کند.
فعالیتهای آموزشی و فرهنگی
محتاج بیش از چهل سال مکتبداری نمود و نسلی از کودکان چادگان را با علم و دانش آشنا کرد. پس از برچیده شدن مکتبخانهها به دستور دولت، مدتی خانهنشین شد، اما سپس با پیگیریهای خود به آموزش در مدارس جدید پرداخت. او به عنوان پیشگام و خادم واقعی فرهنگ چادگان شناخته میشود و نقش مهمی در انتقال علم و ادب به نسلهای بعدی داشته است.
شعر و میراث ادبی
وی از جوانی به سرودن شعر پرداخت و در زبانهای فارسی، ترکی و لری آثار داشت، دو دیوان او به فارسی و لری تدوین شده است. اشعار محتاج علاوه بر جلوههای هنری، حاوی پیامهای اخلاقی و مذهبی نیز هستند. او سرانجام در سال ۱۳۳۸ش در چادگان درگذشت و در قبرستان عمومی محل دفن شد، هرچند امروزه آثار قبر او از بین رفته است و میراث فرهنگی او عمدتاً از طریق آثار ادبی و یادگارهای آموزشی حفظ شده است.
