لغت نامه دهخدا
( عرتمة ) عرتمة. [ ع َ ت َ م َ ] ( ع اِ ) عرتم. ( منتهی الارب ). نوک بینی یا مابین بینی و لب یا گوشه لب بالایین. ( منتهی الارب ). || یقال فعله علی عرتمته؛ أی علی رغم أنفه. ( منتهی الارب ).
( عرتمة ) عرتمة. [ ع َ ت َ م َ ] ( ع اِ ) عرتم. ( منتهی الارب ). نوک بینی یا مابین بینی و لب یا گوشه لب بالایین. ( منتهی الارب ). || یقال فعله علی عرتمته؛ أی علی رغم أنفه. ( منتهی الارب ).