عبهله تصویر معنی عبهله لغت نامه دهخدا ( عبهلة ) عبهلة. [ ع َ هََ ل َ ] ( ع مص ) بیکار و بر سر خود گذاشتن ستور را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || خشمگین نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). کلمات مرتبط عروشه ابتیاض عهعهه طمسله خابثه جهبله عذاله