لغت نامه دهخدا
طپنچه. [ طَ پ َ چ َ / چ ِ ] ( اِ ) طپانچه. تپانچه. سیلی. لطمه: الملاطمة واللطام؛ با کسی طپنچه زدن. ( مصادر زوزنی ): اکنون او را طپنچه بر روی زد. ( تفسیر ابوالفتوح چ 1 ج 1 ص 760 ). عمر طپنچه بر روی او زد. ( تفسیر ابوالفتوح ج 3 ص 305 ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟