طشتک
مترادفها
کاسه، ظرف، لگن
لغت نامه دهخدا
طشتک. [ طَ ت َ ] ( اِ مصغر ) آوندی که خبازان آرد در آن خمیر کنند. تشتک. تغارچه.
فرهنگ فارسی
آوندی که خبازان آرد در آن خمیر کنند.
جمله سازی با طشتک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مادر برای شستن دانههای کوچک نخود، از یک طشتک کوچک و ظریف که از جنس مس ساخته شده بود در آشپزخانه استفاده کرد تا دانهها پخش نشوند.
💡 آن کودک با دقت بسیار زیاد و با تمرکز کامل در حال بازی با قطرات آب بود که درون یک طشتک کوچک و رنگی در حیاط قرار داشت.
💡 در مراسمهای قدیمی، گاهی از یک طشتک کوچک برای ریختن آب روی دست مهمانان استفاده میشد تا سنتهای قدیمی و زیبایی در میان مردم حفظ شود.