لغت نامه دهخدا
طبائی. [ طَ ] ( اِخ ) ابوالقاسم عبدالرحمن بن احمدبن علی بن احمد خطیب طبائی. از مردم قریه طبا در یمن. وی از فقیه قاسم بن عبداﷲ قرشی سماع کرد و ابوالقاسم هبةاﷲبن عبدالوارث شیرازی حافظ از او روایت دارد و در معجم شیوخ خویش از وی حدیث کرده است. ( از انساب سمعانی ورق 366 «ب » ).
