لغت نامه دهخدا
غلاظی. [ غ ِ ] ( اِخ ) علی بن محمدبن احمدبن ایوب مقری غلاظی،مکنی به ابوالقاسم. او از اهل بصره بود و از احمدبن عبداﷲ روایت کرد، و ابوبکر احمدبن علی بن ثابت خطیب از وی روایت دارد. ( از انساب سمعانی ورق 414 الف ).
غلاظی. [ غ ِ ] ( اِخ ) علی بن محمدبن احمدبن ایوب مقری غلاظی،مکنی به ابوالقاسم. او از اهل بصره بود و از احمدبن عبداﷲ روایت کرد، و ابوبکر احمدبن علی بن ثابت خطیب از وی روایت دارد. ( از انساب سمعانی ورق 414 الف ).