طاریه
طاریه صورت مؤنث از واژه «طاری» است. این واژه در لغت به معنای پیشامد ناگهانی به کار میرود. در اصل، هر حادثه یا رویدادی که بیخبر و بدون انتظار بر کسی عارض شود، با این واژه توصیف میشود.
از دیگر معانی طاریه، اشاره به بلا و آسیب سخت است. این معنا وجه منفی واژه را برجسته میکند و آن را برای توصیف مصائب و گرفتاریهای ناگهانی به کار میبرد. در این کاربرد، طاریه نزدیک به مفهوم آفت یا مصیبت است.
به طور کلی، طاریه هم پیشامدهای غیرمنتظره و هم حوادث ناخوشایند و سنگین را در بر میگیرد. این واژه بیشتر در متون ادبی یا لغوی برای نشان دادن حوادث ناگهانی و دشوار استفاده میشود و بار معنایی آن با شگفتی یا رنج همراه است.
مترادفها
حادثه، پیشامد، واقعه، اتفاق
لغت نامه دهخدا
( طاریة ) طاریة. [ ی َ ] ( ع ص، اِ ) تأنیث طاری. به معنی داهیة است. ( منتهی الارب ). داهیه و بلا و آسیب سخت. و رجوع به آفت شود.
فرهنگ عمید
۱. = طاری
۲. داهیه، بلا و پیشامد ناگهانی.
فرهنگ فارسی
( اسم اسم ) مونث طاری آفت داهیه بلا.