ضواع

لغت نامه دهخدا

ضواع. [ ض ُ ] ( ع اِ ) بانگ چوکک. ( منتهی الارب ). بانگ کوک نر. ( مهذب الاسماء ). بانگ مرغ ضوع. ( منتخب اللغات ).
ضواع. [ ض َوْ وا ] ( ع اِ ) روباه. ( منتهی الارب ).