صینیه

( صینیة ) صینیة. [ نی ی َ ] ( ص نسبی ) اوانی صینیة؛ ظروف چینی است. ج، صوانی. ( از منتهی الارب ).
صینیة. [ نی ی َ ] ( اِخ ) شهری است مشهور زیر واسط. ( معجم البلدان ).

(یَّ ) [ ع. صینیة ] (ص نسب. ) مؤنث سینی، انواع ظروف از صحن، قدح، صراحی و غیره که در قدیم از چین وارد می شد.

( صفت ) مونث صینی انواع ظروف از صحن قدح صراحی و غیره که در قدیم از چین وارد می شد.
شهری است مشهور زیر واسط

مؤنث سینی؛ انواع ظروف از صحن، قدح، صراحی و غیره که در قدیم از چین وارد می‌شد.