صعیراء

لغت نامه دهخدا

صعیراء. [ ص ُ ع َ ] ( اِخ ) زمینی است مقابل صعنبی. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ). ابوزیاد انشاد کرده است:
فاصبحت بصعنبی منها ابل
و بالصعیراء لها نوح زجل.( معجم البلدان ).