لغت نامه دهخدا
صخره گذار. [ ص َ رَ / رِ گ ُ ] ( نف مرکب )سوراخ کننده صخره: صخره گذاری، صحرانوردی،کوه پیکری، زمین هیکلی [ اسب ]. ( سندبادنامه ص 251 ).
صخره گذار. [ ص َ رَ / رِ گ ُ ] ( نف مرکب )سوراخ کننده صخره: صخره گذاری، صحرانوردی،کوه پیکری، زمین هیکلی [ اسب ]. ( سندبادنامه ص 251 ).
۱ - سوراخ کننده صخره. ۲ - صحرا نورد.