صاء
لغت نامه دهخدا
صاء. ( ع اِ ) لغتی است در صاءَة وآن آب و جز آن از پلیدی است که در سلا، یا بر سر بچه باشد در رحم و بعد ولادت بیرون آید. ( منتهی الارب ).
صاء. ( ع اِ ) لغتی است در صاءَة وآن آب و جز آن از پلیدی است که در سلا، یا بر سر بچه باشد در رحم و بعد ولادت بیرون آید. ( منتهی الارب ).