لغت نامه دهخدا
شیرشکر. [ شی ش َ ک َ ] ( اِ مرکب ) قسمی از ابریشم. || عطوفت و محبت و دوستی. ( ناظم الاطباء ).
شیرشکر. [ شی ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) شیرشکار. شکرنده و شکارکننده شیر. کنایه است از دلیر و شجاع.
شیرشکر. [ شی ش َ ک َ ] ( اِ مرکب ) قسمی از ابریشم. || عطوفت و محبت و دوستی. ( ناظم الاطباء ).
شیرشکر. [ شی ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) شیرشکار. شکرنده و شکارکننده شیر. کنایه است از دلیر و شجاع.
