لغت نامه دهخدا
شپوش. [ ش َپ ْ پو ]( اِ مرکب ) کلاه و طاقیه و تخفیفه را گویند. ( برهان ).کلاه و سرپوش. پوشاک سر. ( ناظم الاطباء ):
ای روز دو عالم را پوشیده کلاه تو
نامش به چه معنی تو شپوش نهادستی.سنایی.|| بالاپوش. ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ). || لحاف. ( برهان ). || پلنگ پوش. || ملحفه و ملافه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شب پوش شود.
