شفوع
لغت نامه دهخدا
شفوع. [ ش َ ] ( ع ص ) ناقة شفوع؛ ماده شتری که در یک دوشیدن دو شیردوشه را پر کند. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اشتری که دو جای باید شیرش را از بسیاری. ج، شفع. ( مهذب الاسماء ).
جمله سازی با شفوع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در باورهای شیعی، مفهوم شفوع نقش مهمی در دعا و امیدواری مؤمنان برای دریافت بخشش از سوی خداوند در روز قیامت ایفا میکند.
💡 بسیاری از پیروان ادیان مختلف معتقدند که پیامبران و صالحان میتوانند با اجازه الهی، در مورد گناهکاران نزد پروردگار خود درخواست شفوع نمایند.
💡 بحثهای کلامی طولانی درباره میزان و کیفیت شفوع در تاریخ اسلام صورت گرفته است تا جایگاه این عمل در عدالت الهی مشخص شود.