لغت نامه دهخدا
شفاری. [ ش ُ ری ی ] ( ع ص ) یربوع شفاری؛ موش دشتی که بر گوش موی دارد. || موش دشتی ستبر و درازگوش بزرگ ناخن که زود گرفته نشود و یا درازپای فروهشته گوشت چربناک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). موشهایی که گوشهای بزرگ دارند. ( مهذب الاسماء ).
