لغت نامه دهخدا
شفارسان. [ ش ِ / ش َ رَ / رِ ] ( نف مرکب ) شفا رساننده. نافع و سودمند و شفادهنده. ( ناظم الاطباء ):
از هیچ کسی به هیچ دردی
تسکین شفارسان ندیده ست.خاقانی.
شفارسان. [ ش ِ / ش َ رَ / رِ ] ( نف مرکب ) شفا رساننده. نافع و سودمند و شفادهنده. ( ناظم الاطباء ):
از هیچ کسی به هیچ دردی
تسکین شفارسان ندیده ست.خاقانی.
شفا رساننده نافع و سودمند و شفا دهنده.