لغت نامه دهخدا
شعیراء. [ ش ُ ع َ ] ( ع اِ ) یک نوع درختی. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
شعیراء. [ ش َ ] ( اِخ ) لقب بکربن مر که پسر دختر ضبة و یا نام دختر ضبةبن ادّ که مادر قبیله است. ( منتهی الارب ).
شعیراء. [ ش ُ ع َ ] ( ع اِ ) یک نوع درختی. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
شعیراء. [ ش َ ] ( اِخ ) لقب بکربن مر که پسر دختر ضبة و یا نام دختر ضبةبن ادّ که مادر قبیله است. ( منتهی الارب ).
