شعن
لغت نامه دهخدا
شعن. [ ش َ ع َ ]( ع اِ ) برگ خشک افتاده از درخت و یا گیاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
برگ خشک افتاده از درخت و یا گیاه
شعن. [ ش َ ع َ ]( ع اِ ) برگ خشک افتاده از درخت و یا گیاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
برگ خشک افتاده از درخت و یا گیاه