شرجوی

شرجوی. [ ش َ ] ( نف مرکب ) جوینده شر. رونده دنبال شر و تباهی: بسیار مردم مفسد و شرجوی و شرخواه در بلخند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 658 ).