لغت نامه دهخدا
شخاییده. [ ش َ دَ / دِ ] ( ن مف ) ریش کرده. ( فرهنگ رشیدی ). خراشیده:
شخایید رخسار و میکرد آوخ
ز سردی آهش شخاییده دوزخ.زراتشت بهرام.رجوع به شخاییدن شود.
شخاییده
فرهنگ عمید
خراشیده، ریش شده.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - خراشیده ریش کرده. ۲ - خلانیده.
