شحنه ٔ خراسانی

شحنهٔ خراسانی لقب محمدمهدی‌خان، فرزند محمدحسن‌بیک بن حاجی محمدخان اوبهی است که اصالتاً از منطقه خراسان بوده و پدرش در مازندران سکونت داشته است. او از رجال نظامی و دیوانی دوره نادرشاه افشار به شمار می‌رود و در ساختار حکومتی آن دوره مناصب مهمی را بر عهده داشته است. از جمله مسئولیت‌های او می‌توان به تصدی منصب دریابیگی مازندران و سپس دریابیگی شیراز اشاره کرد که نشان‌دهنده جایگاه بالای اداری و نظامی او در دستگاه حکومت افشاریه است. در منابع تاریخی آمده است که وی به دلیل سعایت و بدگویی برخی افراد، دچار آسیب جسمی و کور شدن شد که این واقعه تأثیر مهمی در ادامه زندگی او گذاشت. پس از این حادثه، او همراه با مهدی‌خان منشی‌الممالک به سفر حج رفت و زیارت خانه خدا را به جای آورد. این سفر در منابع تاریخی به‌عنوان یکی از وقایع مهم زندگی او ذکر شده است که نشان‌دهنده گرایش مذهبی و روحیه معنوی وی در سال‌های پایانی عمر است. پس از بازگشت از این سفر، در سال ۱۲۴۷ هجری قمری در شهر اصفهان درگذشت و در مقبره ملا محمد سراب به خاک سپرده شد. از او چند فرزند باقی ماند که از جمله آنان محمدحسن‌بیک، محمدحسن‌بیک دیگر و محمدرضابیک بودند که برخی از آنان در دوره‌های بعد نیز در عرصه‌های علمی و اجتماعی حضور داشتند. این خاندان در تاریخ محلی و تذکره‌های ادبی نیز مورد اشاره قرار گرفته‌اند.