کلمه «شحز» واژهای عربی و در منابع قدیمی به عنوان فعلی با دو معنای متفاوت ذکر شده است که امروزه کاربرد رایجی ندارد و متروک به شمار میرود. یکی از معانی آن «آرمیدن با زن» است و در متون کهن به صورت کنایهای برای اشاره به نکاح یا همبستری به کار رفته است. در برخی فرهنگها تصریح شده که این واژه برای بیان این مفهوم به شکل غیرمستقیم استفاده میشده است. معنای دیگر «شحز» در منابع لغوی، «ترسیدن» و «بیمناک گردیدن» است و برای بیان حالت خوف و نگرانی به کار میرفته است. بنابراین این واژه بسته به سیاق جمله میتواند یکی از این دو معنا را داشته باشد. در لغتنامههای معتبر قدیمی مانند «منتهیالارب» هر دو معنی برای آن ذکر شده است. همچنین در برخی منابع توضیح داده شده که این کلمه امروزه کاربرد زبانی ندارد و بیشتر در متون کهن دیده میشود. به طور خلاصه، «شحز» هم به معنای آرمیدن با زن به صورت کنایهای و هم به معنای ترسیدن و بیمناک شدن آمده است. این تنوع معنایی نشان میدهد که در زبان عربی قدیم، واژهها میتوانستند معانی متفاوتی داشته باشند.
شحز
لغت نامه دهخدا
شحز. [ ش َ ] ( ع مص ) آرمیدن با زن. ( از منتهی الارب ). کلمه ای است متروک و از نکاح بدان کنایه کنند. ( از ذیل اقرب الموارد ). || ترسیدن و بیمناک گردیدن. ( از منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
آرمیدن با زن یا ترسیدن و بیمناک گردیدن