شثیر

لغت نامه دهخدا

شثیر. [ ش َ ] ( ع اِ ) ریزه چوبها و شاخهای باریک است که از بیخ درخت روید. ( شرح قاموس ) ( منتهی الارب ). || اول گیاه که بعد گیاه خشک و پژمریده روید. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ).