شتکار
لغت نامه دهخدا
شتکار. [ ش َ ] ( اِ ) شدکار. شدیار.شکافتن زمین باشد بجهت زراعت کردن. ( برهان ). شیار زمین بجهت زراعت. ( از ناظم الاطباء ). شخم کردن زمین.
فرهنگ عمید
= شدکار
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - شکاف زمین برای زراعت شیار. ۲ - زمینی که در آن شکاف ایجاد کرده باشند برای زراعت.