شتع
لغت نامه دهخدا
شتع. [ ش َ ت َ ] ( ع مص ) جزع کردن از بیماری یا از گرسنگی. ( از اقرب الموارد ). ناشکیبایی کردن از بیماری یا از گرسنگی. ( منتهی الارب ).
شتع. [ ش َ ت َ ] ( ع مص ) جزع کردن از بیماری یا از گرسنگی. ( از اقرب الموارد ). ناشکیبایی کردن از بیماری یا از گرسنگی. ( منتهی الارب ).