لغت نامه دهخدا
شب چر. [ ش َ چ َ ] ( نف مرکب ) که شب چرد. که به هنگام شب چرا کند. حیوانی که در شب میچرد. ( فرهنگ نظام ). || ( ن مف مرکب ) که شب چریده شود. || ( اِمص مرکب ) بردن حیوانات در شب به چرا کردن. ( فرهنگ نظام ). || ( اِ مرکب ) مخفف شب چره. شب چرا. رجوع به شب چره شود.
