شاکلول

لغت نامه دهخدا

شاکلول. ( ص ) مردم بسیارخوار. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || بسیارگوی و پرحرف. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) بمعنی نمد باشد. ( از فرهنگ جهانگیری ).