شاعریت
لغت نامه دهخدا
شاعریت. [ ع ِ ری ْ ی َ ] ( ع مص جعلی ) مدرکیت. کیفیت شاعر بودن و آگاه بودن: و لیست جزاء لانائیتک فیبقی الجزء الاَّخر مجهولاً حینئذ اذا کان وراء المدرکیة و الشاعریة، فیکون مجهولاً، و لایکون من ذالک التی شعورها لم یزد علیها. ( مجموعه دوم مصنفات شیخ اشراق، حکمت اشراق ص 112 ).
جمله سازی با شاعریت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 منتقد ادبی با دقت بسیار زیادی به بررسی شاعریت اشعار حافظ پرداخت تا بتواند ظرافت‌های معنایی و آهنگ‌های پنهان در میان کلمات را برای مخاطبان خود بازگو کند.
💡 بسیاری از دانشجویان ادبیات معتقدند که شاعریت واقعی تنها در چیدن کلمات نیست، بلکه در توانایی انتقال عمیق‌ترین احساسات انسانی از طریق استعاره‌های نو و بدیع نهفته است.
💡 برای رسیدن به اوج شاعریت، شاعر باید تجربه‌های زیسته خود را با تخیل بی‌مرز ترکیب کرده و جهانی از معنا را در قالب ساختارهای زبانی بسیار منسجم بسازد.
