شاصی
مترادفها
شاسی، بدنه
لغت نامه دهخدا
شاصی. ( ع ص ) اسم فاعل ازشُصُوّ. ( اقرب الموارد ). مرد پای دروا شده. ( منتهی الارب ). و فی المثل: «اذا ارجحن شاصیاً فارفع یداً»؛ ای اذا سقط و رفع رجلیه فاکفف عنه. ( اقرب الموارد ).
پیشنهاد شما
شاسی، بدنه
شاصی. ( ع ص ) اسم فاعل ازشُصُوّ. ( اقرب الموارد ). مرد پای دروا شده. ( منتهی الارب ). و فی المثل: «اذا ارجحن شاصیاً فارفع یداً»؛ ای اذا سقط و رفع رجلیه فاکفف عنه. ( اقرب الموارد ).