لغت نامه دهخدا
سپیدکاسه. [ س َ / س ِ س َ / س ِ ] ( ص مرکب ) جوانمرد. مقابل سیه کاسه. ( آنندراج ):
دهر سپیددست سیه کاسه ای است صعب
منگر به خوش زبانی این ترش میزبان.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 309 ).
سپیدکاسه
فرهنگ عمید
= سفیدکاسه
فرهنگ فارسی
جوانمرد مقابل سیه کاسه پوست تنک روی میوه را کندن روشن کردن
