لغت نامه دهخدا
سنگباری. [ س َ ] ( حامص مرکب ) عمل سنگ باران. رجم و سنگ انداز. ( ناظم الاطباء ):
مکن بر فرق خسرو سنگباری
چو فرهادش مکش در سنگساری.نظامی.
سنگباری. [ س َ ] ( حامص مرکب ) عمل سنگ باران. رجم و سنگ انداز. ( ناظم الاطباء ):
مکن بر فرق خسرو سنگباری
چو فرهادش مکش در سنگساری.نظامی.