سترسای

واژه «سترسای» در منابع لغوی کهن به معنای حس، حواس و آنچه از راه ادراک حسی دریافت می‌شود آمده است. این واژه به اموری اشاره دارد که انسان آن‌ها را از طریق بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی یا لامسه درک می‌کند و در برابر مفاهیم ذهنی یا عقلی قرار می‌گیرد. در برخی کاربردهای لغوی، «سترسایی» به معنای حسی، ادراکی یا قابل دریافت با احساس نیز به کار رفته است. بنابراین، این واژه بیشتر در حوزه بیان حالت‌های ادراکی و تجربی انسان قرار دارد و با آنچه مستقیماً درک می‌شود ارتباط دارد. در لغت‌نامه‌ها، «سترسا» نیز به‌عنوان معادل «حس و حواس» ذکر شده و بر جنبه ادراکی و تجربی آن تأکید شده است. در متون کهن، این واژه گاهی برای توصیف امور قابل مشاهده یا قابل لمس با حواس انسانی به کار می‌رفته است. همچنین در برخی کاربردها، مفهوم «احساسی بودن» یا «وابستگی به ادراک حسی» نیز از آن برداشت می‌شود. در مجموع، «سترسای» به معنای هر چیزی است که از طریق حواس انسان قابل درک و دریافت باشد و به حوزه ادراکات حسی تعلق دارد.