لغت نامه دهخدا
سایه برافکندن. [ ی َ / ی ِ ب َ اَک َ دَ ] ( مص مرکب ) سایه افکندن. سایه انداختن. || توجه نمودن. ( غیاث ) ( آنندراج ):
غارت دل میکنی شرط وفا نیست این
کار من از سایه شد سایه برافکن ببین.خاقانی.
سایه برافکندن. [ ی َ / ی ِ ب َ اَک َ دَ ] ( مص مرکب ) سایه افکندن. سایه انداختن. || توجه نمودن. ( غیاث ) ( آنندراج ):
غارت دل میکنی شرط وفا نیست این
کار من از سایه شد سایه برافکن ببین.خاقانی.
سایه افکندن