لغت نامه دهخدا
ساترنیلس. [ ت ُ ل ُ ] ( اِخ ) از زعمای مذهب گنوسی ( عرفان مسیحی ) در قرن دوم میلادی در اسکندریه و شاگرد مناندر و کارپکرات بوده است. ( تقی زاده، مانی و دین او ص 35 ).
ساترنیلس. [ ت ُ ل ُ ] ( اِخ ) از زعمای مذهب گنوسی ( عرفان مسیحی ) در قرن دوم میلادی در اسکندریه و شاگرد مناندر و کارپکرات بوده است. ( تقی زاده، مانی و دین او ص 35 ).