زیغگر
زیغگر به کسی گفته میشود که در هنرهای سنتی بافندگی، مخصوصاً در زمینه بافت حصیر، زیلو یا بوریا مهارت دارد. این افراد با دست یا ابزارهای ساده، نخها یا الیاف طبیعی را به گونهای میبافند که محصولات مقاوم و کاربردی مانند حصیرهای کفپوش، سبدها، زیراندازها، و وسایل مختلف تولید کنند.
زیغگرها با مهارت و دقت، نخها یا الیاف را به هم میبافند تا محصولاتی زیبا و مقاوم خلق کنند که هم کاربردی و هم هنری هستند. این هنرها معمولاً در روستاها و مناطق سنتی رواج دارد و نسل به نسل منتقل شده است.
زیغگرها نقش مهمی در حفظ فرهنگ و هنرهای دستی ایفا میکنند و محصولاتشان علاوه بر کاربرد روزمره، ارزش فرهنگی و هنری نیز دارند. این حرفه نیازمند صبر، حوصله و مهارت فراوان است و نتیجه کار آنها نشاندهنده ذوق و هنر دست انسان است.
متضادها
راستگو، صادق
لغت نامه دهخدا
زیغگر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) زیغباف. ( انجمن آرا ). حصیرباف. بوریاباف. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به زیغ شود.
فرهنگ معین
(گَ ) (ص. ) حصیرباف.
فرهنگ عمید
زیغ باف، حصیرباف، زیلوباف.
ویکی واژه
حصیرباف.