زنجبیلا

[ویکی الکتاب] معنی زَنجَبِیلاًَ: زنجبیل (در عرب مرسوم بوده که از زنجبیل استفاده عطر و بوی خوش میکردهاند، و آن را در جام نوشیدنیها میریختند، در این آیه شریفه 17 سوره مبارکه انسان به ابرار وعده داده که زنجبیل بهشتی را که پاکیزهتر و خوشبوتر است در جام شرابشان میریزند. )
ریشه کلمه:
زنجبیل (۱ بار)
. زنجبیل معروف است در مجمع و صافی و تفسیر بیضاوی گفته‏اند: عرب از شراب ممزوج با زنجبیل بسیار خوشش می‏آمد در اقرب آن را زنجبیل مشهور و نیز به معنی خمر گفته است. نا گفته نماند این کلمه که یکبار در قرآن آمده نکره است و نمی‏شود آن را زنجبیل ساده دنیا دانست بلکه زنجبیل بخصوصی است. طبرسی در ذیل آیه فوق از ابن عباس نقل می‏کند که: هر چه خدا از نعم بهشتی در قرآن وصف کرده نظیر آن در دنیا نیست و خدا آن را به اسم معروف ذکر کرده (تا مردم بدانند).