زناط

لغت نامه دهخدا

زناط. [ زِ ] ( ع مص ) انبوهی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِمص ) انبوهی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).