زقاقی
لغت نامه دهخدا
زقاقی. [ زُ قی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به زقاق که کوچه و برزن باشد، یعنی مردم کوچه گرد و بی سر و پا. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با زقاقی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در میان کوچهها و زقاقیهای قدیمی شهر یزد، میتوان ردپای معماری سنتی و اصالت تاریخی را در هر گوشه و کنار دید و لمس کرد.
💡 گردشگران عاشق قدم زدن در زقاقیهای باریک و پر از یادبودهای قدیمی هستند که داستانهای گذشته را در دل خود پنهان کردهاند.
💡 پیرمرد با قدمهایی آرام از میان آن زقاقی تنگ و تاریک عبور میکرد و به یاد روزهایی میافتاد که اینجا پر از جمعیت بود.