زقاقی

لغت نامه دهخدا

زقاقی. [ زُ قی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به زقاق که کوچه و برزن باشد، یعنی مردم کوچه گرد و بی سر و پا. ( ناظم الاطباء ).

جمله سازی با زقاقی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در میان کوچه‌ها و زقاقی‌های قدیمی شهر یزد، می‌توان ردپای معماری سنتی و اصالت تاریخی را در هر گوشه و کنار دید و لمس کرد.

💡 گردشگران عاشق قدم زدن در زقاقی‌های باریک و پر از یادبودهای قدیمی هستند که داستان‌های گذشته را در دل خود پنهان کرده‌اند.

💡 پیرمرد با قدم‌هایی آرام از میان آن زقاقی تنگ و تاریک عبور می‌کرد و به یاد روزهایی می‌افتاد که اینجا پر از جمعیت بود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران