لغت نامه دهخدا
زغید. [ زَ ] ( ع ص، اِ ) مسکه بیرون گرفته از خیک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
زغید. [ زَ ] ( ع ص، اِ ) مسکه بیرون گرفته از خیک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
مسکه بیرون گرفته از خیک