زشت سیرتی
مترادفها
بدطینت، بدذات، بدجنس، بدخلق
متضادها
خوش سیرتی، نیک سیرتی
لغت نامه دهخدا
زشت سیرتی. [ زِ رَ ] ( حامص مرکب ) گستاخی. بی ادبی. زشت کرداری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ماده قبل، زشت و دیگر ترکیبهای آن شود.
فرهنگ فارسی
گستاخی بی ادبی و زشت کرداری
جمله سازی با زشت سیرتی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 برخلاف ظاهر زیبا و آراسته او، در واقعیت او انسانی با رفتاری زشت سیرتی بود که همواره سعی در آسیب زدن به دیگران داشت.
💡 داستانهای قدیمی معمولاً قهرمانانی را روایت میکنند که با وجود قدرت زیاد، با رفتاری زشت سیرتی با زیردستان و مردم عادی خود برخورد میکنند.
💡 او به دلیل داشتن ویژگیهایی با زشت سیرتی و خودخواهی زیاد، مورد انتقاد شدید همسایگان و دوستان قدیمیاش در محله قرار گرفته بود.