لغت نامه دهخدا
زحالف. [ زَ ل ِ ] ( ع اِ ) ج ِ زُحلوفة، جای لغزان از بالا به نشیب که کودکان بر آن بلغزند، یا جای نشیب... ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ج ِ زُحلوفُة، جانوری کوچک که بر پای میرود و بمورچه میماند. آن را بزحالیف نیز جمع بندند. ( از منتهی الارب ). جانورانی خردنددارای پایهایی مانند مورچگان. ( از اقرب الموارد ).
