لغت نامه دهخدا
( زببة ) زببة. [ زَ ب َ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ زُب. ( منتهی الارب ) ( قاموس ) ( ناظم الاطباء ). ازب و ازباب و زببه ج ِ زب است و اخیر از نوادر است. ( تاج العروس ). زببه محرکه ج ِ زب بالضم، نره مرد یا عام است. ( آنندراج ).
( زببة ) زببة. [ زَ ب َ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ زُب. ( منتهی الارب ) ( قاموس ) ( ناظم الاطباء ). ازب و ازباب و زببه ج ِ زب است و اخیر از نوادر است. ( تاج العروس ). زببه محرکه ج ِ زب بالضم، نره مرد یا عام است. ( آنندراج ).