زاویۀ شیار

زاویۀ شیار در جوشکاری و آزمون‌های غیرمخرب به زاویه بین دو سطح یا دو رویه تشکیل‌دهنده شیار گفته می‌شود که برای آماده‌سازی اتصال قطعات فلزی ایجاد می‌گردد. این زاویه یکی از پارامترهای مهم در طراحی اتصال‌های جوشی است و نقش مستقیم در کیفیت نفوذ جوش و استحکام نهایی اتصال دارد. در اصطلاح فنی انگلیسی، این مفهوم با عنوان Groove Angle یا Included Angle شناخته می‌شود. زاویۀ شیار تعیین می‌کند که فلز پرکننده چگونه در فضای بین دو قطعه جریان یافته و حفره را پر کند. هرچه این زاویه مناسب‌تر انتخاب شود، احتمال نفوذ کامل جوش و کاهش عیوبی مانند عدم ذوب یا تخلخل بیشتر خواهد شد. در طراحی صنعتی، زاویۀ شیار بر اساس ضخامت قطعات، نوع فرایند جوشکاری و موقعیت اتصال تعیین می‌شود. زاویه‌های خیلی کم ممکن است باعث محدود شدن دسترسی الکترود یا سیم جوش به عمق اتصال شوند. در مقابل، زاویه‌های بیش از حد بزرگ می‌توانند مصرف مواد مصرفی را افزایش داده و هزینه تولید را بالا ببرند. بنابراین انتخاب زاویه مناسب یک تعادل مهندسی میان کیفیت، هزینه و کارایی محسوب می‌شود. در نتیجه، زاویۀ شیار یکی از عوامل کلیدی در تضمین استحکام و دوام اتصالات جوشی در صنایع مختلف به شمار می‌آید.