لغت نامه دهخدا
زاویه حصه مقوم. [ ی َ ی ِ ح ِص ْ ص َ ی ِ م ُ ق َوْ وَ ] ( ترکیب اضافی،اِ مرکب ) زاویه ای است بر مرکز عالم که یکی خط او به اوج رسد و دیگر به آفتاب. ( التفهیم بیرونی ص 118 ).
زاویه حصه مقوم. [ ی َ ی ِ ح ِص ْ ص َ ی ِ م ُ ق َوْ وَ ] ( ترکیب اضافی،اِ مرکب ) زاویه ای است بر مرکز عالم که یکی خط او به اوج رسد و دیگر به آفتاب. ( التفهیم بیرونی ص 118 ).