رژدی

رژدی. [ رَ ] ( حامص ) بسیارخواری. ( لغت فرس اسدی نسخه کتابخانه نخجوانی ). صفت رژد. عمل رژد. دلگی. ( یادداشت مؤلف ):
ز دیدارخیزد هزار آرزوی
ز چشم است گویند رژدی گلوی. ابوشکور بلخی ( از آنندراج ).و رجوع به رزد و رژد شود.