روغنگیر

لغت نامه دهخدا

روغنگیر. [ رَ / رُو غ َ ] ( نف مرکب ) عصار. دهان. افشرگر. ( یادداشت مؤلف ). روغن کش. و رجوع به روغن گر و روغن گیری شود.