روبیازل نام یک داروی شیمیایی است که برای اولین بار در سال ۱۹۳۲ توسط میتزچ و کلارر کشف شد و در سال ۱۹۳۵ توسط دماگ و ژیرارد تهیه گردید. این دارو به شکل پودر قرمزرنگ است و در آب بهخوبی حل نمیشود. روبیازل برای درمان بسیاری از عفونتهای انسان و دام به کار میرود و اثرات درمانی قابل توجهی دارد. این ماده به دلیل خاصیت ضدعفونیکننده و توانایی مقابله با میکروبها در پزشکی و دامپزشکی اهمیت پیدا کرده است. نحوه استفاده از روبیازل و اثرات آن در منابع علمی مانند کتاب «درمانشناسی» تألیف احمد عطایی توضیح داده شده است. به طور کلی، روبیازل یک داروی مهم و شناختهشده در درمان عفونتها است که تاریخچه کشف و کاربرد آن نشاندهنده نقش علمی و عملی آن در پزشکی و دامپزشکی میباشد.
روبیازل
لغت نامه دهخدا
روبیازل. [ زُ ] ( اِخ ) ( روبیازل پرنتزیل ) نام دارویی است که در سال 1932 م. توسط میتزچ و کلارر کشف شد و در سال 1935 م. دماگ و ژیرارد آن را تهیه کردند. گردی است قرمزرنگ و در آب کم حل میشود. در مورد اغلب عفونتهای انسان و دام مصرف میشود. رجوع به درمان شناسی تألیف احمد عطائی شود.
