رغوه
لغت نامه دهخدا
( رغوة ) رغوة. [ رَغ ْ وَ] ( ع اِ ) سنگ بزرگ. || رِغوَة یا رُغوَة.( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). رجوع به رِغوَة شود.
رغوة. [ رِغ ْ وَ ] ( ع اِ ) رَغوَة. رُغوَة. کفک و سرشیر. ( آنندراج ). سرشیر وکفک شیر. ج، رُغَاً. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ).
رغوة. [ رُغ ْ وَ ] ( ع اِ ) رَغوَة. رِغوَة. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). رجوع به رَغوَة شود. || رغوةالقمر. زهرةالشی ٔ. ( تذکره داود ضریرانطاکی ص 173 ). رجوع به رغوةالقمر و حجرالقمر شود.
رغوه. [ رَغ ْ وِ ] ( اِ ) گنجشگی که سرش سرخ باشد. ( ناظم الاطباء ).
رغوه. [ رِغ ْ وِ ] ( ع اِ ) کف هر چیز خواه شیر باشد یا جز آن. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با رغوه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هنگام ریختن شیر در فنجان قهوه، مشاهده رغوه غلیظ و سفید روی سطح آن، نشانهای از کیفیت بالای دمآوری و تازگی دانه قهوه است.
💡 در فرآیند ساخت برخی مواد شوینده، ایجاد رغوه زیاد یکی از ویژگیهای اصلی است که مصرفکنندگان برای تمیز کردن سطوح به آن اهمیت میدهند.
💡 با هم زدن مداوم ترکیب مایع و مواد دیگر، رغوه شدیدی روی سطح محلول ایجاد شد که نشاندهنده واکنش شیمیایی در جریان آزمایش بود.